ในยามเช้า..
เมื่อท้องฟ้ากางแขนออก
แล้วโอบกอดเมฆไว้
ถ่ายเทลมหายใจอุ่น..อ่อนโยน
ผ่านสายลมบางเบา
.....
เธอรู้สึกอะไรไหม
ในยามค่ำคืน..
ท้องฟ้าหลับตา
แล้วส่งรอยยิ้มมา..
ผ่านแสงดวงจันทร์
มีถ้อยคำ ฝากผ่านดวงดาว
ระยิบระยับพราว บนนั้น
....
เธอได้เห็นมันไหม
ในวันที่ฟ้ามืดครึ้ม..
ก้อนเมฆกลายเป็นสีเทา
สายลมโบกสะบัดพัดแรง
ความกร้าวแกร่ง..เปลี่ยนเป็นน้ำฝน
ชุ่มฉ่ำ เยือกเย็น
คือความคิดถึง ..
ที่พัดพาผ่านสายลมแรง
ไปบอกกับเธอ..
....
เธอได้รับมันไหม
คนดี..
โปรดรับรู้เอาไว้
ว่าฉันยังคงอยู่เสมอ
ไม่เคยจากไปไหน
ขอเพียงแค่..
เธอจะยังเปิดหัวใจ
รับสัมผัส ..จากความรู้สึก
ของฉัน..เท่านั้นเอง
…………………
Comments